RIJSSEN – Christiaan Pijffers, in het dagelijks leven beheerder van sporthal De Stroekeld, voetbalde al met al zo’n 10 seizoenen lang in de hoofdmacht, bij Excelsior’31. Reeds op 17-jarige leeftijd maakte hij z’n debuut op het hoogste niveau, bij de senioren. Dat Christiaan een allesbehalve modale voetballer was, kwam reeds op jeugdige leeftijd aan het licht.
Immers, op 13-jarige leeftijd haalde hij, samen met Tonnie Wold, de landelijke finale van de (toenmalige) Coca Cola Cup, een evenement te vergelijken met het huidige SuperKicks, toernooi. Aangezien de finale (in de Kuip!) destijds op zondag was, bleef Christiaan Pijffers ‘gewoon’ thuis. Een kwestie van pricipe, meent de 39-jarige vader van D1-speler Antoine Pijffers.
De voetballer Christiaan Pijffers was een absolute winner, iemand die altijd en overal alles gaf, wat hij in huis had. Als voetballer was hij te vergelijken met Martijn Beltman, technisch misschien zelfs beter, naar eigen zeggen. Sterker nog, in zijn fanatisme ging hij soms zó ver dat hij, een aantal dagen vóór een belangrijke wedstrijd, nachtenlang wakker kon liggen. ‘Dat is nu een stuk beter, hoor..’, grijnst hij. ‘Ik kan het momenteel allemaal veel beter relativeren..’
Ook als (jeugd)trainer had hij eenzelfde winnersmentaliteit, die hem – naar eigen zeggen – zo nu en dan wel eens opbrak. ‘Als ik eerlijk ben en vooral kritisch op mezelf, moet ik dat wel toegeven, ja. Ik ben na mijn actieve voetbalcarrière een aantal seizoenen assistent-trainer geweest bij A1 en later bij het 1e (wie herinnert zich niet het ‘stoeltjesincident’, vier seizoenen geleden, bij IJsselmeervogels?, red.).
De laatste twee seizoenen was ik actief trainer van respectievelijk C1 en D1. Achteraf denk ik dat ik in feite het meest geschikt ben om elftallen vanaf de B-lichting te trainen. Bij de C- en vooral D-jeugd moet een trainer vooral didactisch sterk zijn, en een zekere rust en vertrouwen uitstralen. Ik was, wat dat aangaat, wat teveel púúr resultaatgericht. Vooral bij de D-jeugd is de factor opleiden het belangrijkst, en is men in mindere mate resultaatgericht. In mijn fanatisme draafde ik daarom wel eens iets te ver door. Dat is geen schande, maar een constatering. Daarom ligt er ook zo’n grote uitdaging in mijn nieuwe job, van hersteltrainer bij de jeugd…’
‘Ik heb de benodigde cursus ‘Sportblessure en hersteltraining’ gevolgd, en mezelf vervolgens aangeboden bij de medische staf, die er uiterst positief tegenover stond. In het najaar volg ik bovendien een cursus ‘tapen en bandageren’. Het is gewoon triest – bij het zielige af, in feite - te moeten constateren dat (in feite) één persoon in de Technische Commissie mijn aanstelling als hersteltrainer bij de 1e selectie heeft kunnen en überhaupt mogen blokkeren. Dit zit mij nog steeds behoorlijk dwars, dat mag je gerust weten. Te meer omdat de totale medische staf het idee van ganser harte toejuichte. Vreemd, maar affijn, het leven gaat door. Ik heb een uitstekend contact met de fysiotherapeuten Albert Struik, Wim Slooijer en ook met Hennie In’t Hof senior, over de ‘patienten’. Samen zetten we een plan op hoe we de geblesseerde speler(s) stapsgewijs weer proberen wedstrijdfit te krijgen. ..’
’Bijvoorbeeld D1-speler Jacco Vis, die kampt met een liesblessure, is een goed voorbeeld van hoe we vandaag de dag omgaan met spelers, door ze geleidelijk weer ‘terug’ te brengen, naar hun normale niveau van vóór de blessure. In het verleden liet men een geblesseerde speler niet zelden té vroeg weer met de groep meetrainen, met alle gevolgen van dien…
Onder voormalige 1e elftaltrainer Hennie In’t Hof, zelf in het dagelijkse leven fysiotherapeut, werd het bewezen nut van een hersteltrainer al eens ter tafel gebracht. Met alle respect hoor, maar als ik aan het eind van afgelopen seizoen terug denk, tijdens de nacompetitie, en constateerde op welk een geweldige manier fysiotherapeut Wim Slooijer individueel met Erwin Looms aan de slag was. Dat was in feite al een overduidelijk signaal dat er ook op dát niveau eens serieus over een hersteltrainer nagedacht zou moeten worden. Misschien gebeurt dat nog. Ik ben er zeker van dat het collectief daar baat bij heeft. Dus ook de trainersstaf. Zo simpel is het in feite, in mijn ogen..’ (StM)
Friday 28 October 2005 /
Algemeen
Waken dat eigen talent niet ondersneeuwt.
.svg)
.svg)
.svg)
