Excelsior '31 is geen eendagsvlieg meer
bijgesloten foto's zijn gemaakt door fotograaf Berend Kreijkes
Excelsior '31 is geen eendagsvlieg meer
site van Voetbal op Zaterdag
RIJSSEN - Doelpuntloze wedstrijden gelden als saai. In ieder geval saai voor mensen die thuis op de bank kennis nemen van de uitslag. Het publiek dat wel was komen opdagen voor het duel tussen Excelsior '31 en WHC ging met een goed gevoel naar huis, ook al kwamen beide ploegen niet tot scoren.
Uit de bijval van de toeschouwers - rond de 2500 personen sterk - sprak de nodige waardering voor de verrichtingen van beide teams, waarbij de aanhangers van de thuisclub begrijpelijk de boventoon voerden met hun luidruchtige aanmoedigingen. Zo gaat dat nu eenmaal als de favoriete club lekker presteert. De promotie dit jaar naar de hoofdklasse was één en de manier waarop de hernieuwde kennismaking met het topniveau tot nu toe wordt ingevuld is twee. Excelsior '31 liet tot aan de wedstrijd van zaterdag iedere tegenstander met lege handen vertrekken uit Rijssen. Schade viel er slechts buitenshuis te noteren, waar in volgorde ONS Sneek (4-2), Harkemase Boys (3-2) en HHC Hardenberg (1-0) te sterk of te slim waren. Aan het duel met HHC kleefde een wagonlading prestige. Excelsior '31 sneed HHC dit voorjaar in een beslissingswedstrijd om het kampioenschap de pas af (4-1) en klopte bij de opening van het nieuwe seizoen met dezelfde cijfers opnieuw HHC, dat na de domper in Wierden met groot vertoon van macht in de nacompetitie toch de hoofdklasse was binnengewandeld.
In het seizoen 2000-2001 viel er voor Excelsior '31 weinig eer te behalen in de hoofdklasse. Met een vreemdelingenlegioen eindigde de club als een eendagsvlieg op de laatste plaats. Het beleid van ongebreideld binnenhalen van spelers is inmiddels overboord gezet. Bij vijf, zes spelers van buitenaf in het eerste elftal is de maat wel vol. Niettemin wekten de 'inkopen' voor dit seizoen meteen verwachtingen. Wie Erwin Looms weet te interesseren de gelederen te komen versterken, legt zijn bedoelingen open en bloot op tafel. In het zondagvoetbal was Looms behalve geliefd bij HSC '21 ook gevreesd bij de tegenstanders om zijn dodelijke doeltreffendheid als spits. Meer dan twintig doelpunten in een competitie is standaard bij Looms, die op dit moment al weer op dertien treffers staat. Hubert Dijk, afkomstig van TOP Oss, was de tweede versterking voor de aanvalslinie. De kleine en bewegelijke Dijk moest met name Looms in stelling gaan brengen. Met in het achterhoofd dat er al kwaliteitsspelers rondliepen als Peter Scheppink en Sjors Brugge (beide Go Ahead Eagles) was handhaven in de hoofdklasse niets eens een zo erg hoog gegrepen doel. Sterker nog, Excelsior '31 is in aantocht om zich tot een echte topclub te ontwikkelen. In de hoofdklasse blijven was en is nog steeds het uitgangspunt, maar er is wel degelijk ook die voorzichtige blik naar de koppositie. De conclusie dat de aanval op WHC dan toch was afgeslagen nuanceerde trainer Henri Golstein fijntjes met de opmerking: "Ze zijn niet verder uitgelopen."
WHC had wel een slag kunnen slaan, want Excelsior '31 overspeelde zijn hand aanvankelijk volledig. Om de koploper te verrassen stond Scheppink voorin naast Looms opgesteld in plaats van op zijn gebruikelijke positie in de defensie. Leuk verzonnen, maar die gok had totaal verkeerd kunnen uitpakken. Jochem de Weerdt kreeg in de eerste helft maar liefst vijf keer een kans de score te openen. Vooral de gelegenheid na een klein kwartier spelen zal bij De Weerdt nog wel even op het netvlies blijven hangen, toen de snelle aanvaller oog in oog met keeper Vicente Fernadez Hesselink faalde in de afwerking. Excelsior '31 stond in die fase faliekant fout opgesteld. Op het middenveld kwam men constant een mannetje te kort, waardoor Edward Tijssen en Pascal Diender regelmatig vrij spel hadden om steeds weer de rappe De Weerdt te lanceren. Martijn Beltman, de persoonlijke bewaker van De Weerdt, had het af en toe echt niet meer.
Pas toen de getalsverhouding op het middenterrein beter in balans was gebracht, bleek ook Excelsior '31 over inhoud te beschikken. Dijk over links en Maarten Dangremond aan de rechterzijde begonnen zich meer en meer te bemoeien met de aanval en in het laatste kwartier van de eerste helft moest ook WHC keeper Arjan Verhoef een aantal keer handelend optreden bij doelpogingen van Scheppink, Looms en Brugge. Eenmaal zelfs bracht verdediger Arnoud Daalmeijer redding met het hoofd op een kopbal van Looms. Met een beetje goede wil en geluk had dus ook Excelsior '31 een paar keer doel kunnen treffen. Het was al met al een zeer onderhoudend duel tot aan de rust.
Na de pauze werd het speltechnisch allemaal aanzienlijk minder. Het strijdtoneel verplaatste zich nadrukkelijk naar het middenveld waar beide ploegen voor iedere meter grond wensten te knokken. Dat daarbij wel eens een speler omver gebeukt werd, was een logisch gevolg. Er was ook niemand die daar over zeurde in het veld. Het was gewoon een kwestie van geven en nemen en de scheidsrechter mocht bepalen hoe hij dacht het gevecht binnen grenzen te houden. Na een gele kaart voor Scheppink in de eerste helft beperkte arbiter Boringa zich na rust tot prenten voor Nick Hoekstra en Martijn Beltman. Dat de boetes eenzijdig bij de thuisclub terecht kwamen, zegt wel iets over de instelling waarmee Excelsior '31 het veld was ingekomen. Wie mee wil doen aan de top, moet ook het rauwe werk af en toe niet schuwen. Looms kreeg diep in de tweede helft nog een paar aardige kansen om zijn ploeg in hoger sferen te brengen, maar het vizier stond niet scherp. Looms maakte verder wel een fitte indruk. Een aantal weken geleden klapte de aanvaller met zijn hoofd op de wastafel in de badkamer thuis, wat hem een hersenschudding bezorgde. Toen de training afgelopen week geen negatieve reactie opriep, stond voor Looms het sein weer op groen. In Berry Pleiter, die allesbehalve topfit aan de wedstrijd begon, vond Looms echter een taaie tegenstander die bovendien nooit in paniek raakte.
"Geen paniek" is een beetje het credo van WHC van dit moment. De club uit Wezep lijkt zich in het veld nergens druk over te maken en speelt simpel zijn eigen spel. De ploeg maakt daarbij een uitgebalanceerde indruk met een degelijke defensie, daaraan gekoppeld een effectief schakelende middenlinie en aangevuld met de veelzijdige De Weerdt als speerpunt voorin. Om onverklaarbare redenen liet De Weerdt het deze keer in Rijssen afweten. Bert Ebbens kon wel leven met het uiteindelijke resultaat. "0-0, het zij zo. We hadden het in de eerste helft moeten beslissen. Daarna hebben we te snel de spitsen gezocht. Die konden de bal niet vasthouden", sprak de WHC-trainer, die nog in onderhandeling is met de club over contractverlenging. Ook in het Twentse kamp overheerste tevredenheid. "We hebben keihard gewerkt in een hoog tempo, maar zij hadden de mooiste kansen, omdat onze buitenspelval niet lukte. Maar een terechte uitslag", vond Golstein.
Tekst: Aad van der Graaf
Sunday 12 December 2004 /
Algemeen
Gerelateerd nieuws