foto: Berend Kreijkes (Rijssens Nieuwsblad)
bron: www.voetbalopzaterdag.com
RIJSSENIJSSEN - Het scenario leek nog bijna in duigen te vallen. Excelsior '31 moest een punt halen om de toch wel verrassende kampioen van de hoofdklasse C te worden.
Thuis tegen ASV Dronten moest dat toch wel lukken. Echter, de hekkensluiter stond bij rust met 0-2 voor. En Harkemase Boys, geïnspireerd door die stand, ging er na rust tegen ACV nog even fel tegen aan. Uiteindelijk maakten de Rijssenaren zelf nog gelijk (2-2), zodat er feest gevierd kon worden. Een slotoffensief bracht de bevrijdende treffers van Nick Hoekstra en Jarno Beltman.
Het kampioenschap zou een perfect onderwerp zijn voor een pakkend jongensboek. Vorig seizoen kampioen van de eerste klasse (na het winnen van de beslissingswedstrijd met HHC Hardenberg, 4-1) en nog geen jaar later opnieuw de beste van de klas. Een mooie droom werd werkelijkheid, want meer zal het toch niet geweest zijn op het moment dat de club uit Rijssen aan zijn hernieuwde kennismaking met de hoofdklasse begon. In het seizoen 2000-2001 was het avontuur maar van korte duur geweest. Na promotie volgde destijds meteen weer degradatie.
Onder het motto 'dat eens maar nooit weer' presenteerde Excelsior '31 vorig jaar een opvallende selectie. Daarin prijkten onder meer de namen van Peter Scheppink (Go Ahead Eagles), Sjors Brugge (Go Ahead Eagles), Hubert Dijk (Top Oss) en last but not least Erwin Looms, de spits die jaar in jaar uit voor een doelpuntenregen bij HSC '21 zorgde en met de zondaghoofdklasser menig kampioenschapsfeest meemaakte. Wie met een dergelijk lijstje op de proppen komt, is ambitieus, zeer ambitieus. Dan is er meer aan de knikker dan handhaven op het hoogste niveau, de gebruikelijke doelstelling van nieuwkomers. Maar of een kampioenschap in het draaiboek was opgenomen bij de start van het nieuwe voetbaljaar, valt toch te betwijfelen. Excelsior '31 heeft iedereen verbaasd, zichzelf incluis. Een paar weken terug riep trainer Henri Golstein nog dat zijn ploeg 'niks moest, maar alles mocht'.
Ook Looms liet zich halverwege het seizoen nog in die richting uit, terwijl hij op dat moment toch al weer twaalf treffers op zijn naam had staan. Belangrijker in die fase waren de sfeer binnen het elftal en het spelen van mooie duels voor een enthousiaste aanhang die bij thuiswedstrijden in grote getale het sportpark bezocht. Voor Looms is winnen echter wel heilig. Negentig minuten lang zet hij daar alle middelen voor in die hem door de scheidsrechter worden toegestaan. De aanvaller knoopt er minimaal nog een jaar Excelsior '31 aan vast. Looms was wel benaderd door diverse andere topclubs in het amateurvoetbal en voerde zelfs een gesprek met Spakenburg. Looms koos uiteindelijk niet voor het grote geld en ver reizen, maar voor de combinatie lekker dicht bij huis (in Nijverdal) voetballen, ook omdat dat veel beter te combineren viel met zijn werk. Looms draait als pedagogisch medewerker in een jeugddetentie-inrichting ook geregeld weekend-diensten.
Wie Looms zegt, heeft het dus over dat belangrijkste detail in het voetbalspel, de doelpunten. Met zo 'n sterke kerel in de ploeg is het in ieder geval lekker 'ballen'. Maar het zou de anderen tekort doen als Excelsior '31 alleen maar als een Looms-aangelegenheid zou worden afgeschilderd. Zonder die tien anderen, is Looms nergens, zo simpel is het ook. Hubert Dijk en Bert Montizaan zijn voorin de maatjes van Looms. Snel, behendig, met een fijn ontwikkeld gevoel voor de combinatie. Voor het middenveld heeft Golstein een redelijk ruime keuze uit goede voetballers. Sjors Brugge, Nick Hoekstra, Maarten Dangremond, Amanuel Isa en Peter Scheppink, allemaal geboren met talent.
De trainer kan afhankelijk van de situatie en de eisen van het moment wisselen. Scheppink is een beetje de duizendpoot van de ploeg. De routinier kan in de achterhoede spelen, als achterste middenvelder tegen de verdediging aan, maar bij onverhoopte afwezigheid van Looms ook centraal voorin. De defensie is mogelijk de achilleshiel. Jarno en Martijn Beltman zijn niet van het type imposant en meedogenloos en dat geldt ook voor de beide vleugelverdedigers Arno Luby en Arjan Schooten. En Vicente Fernandez Hesselink is voor een doelman zeker klein van stuk.
Alles bij elkaar opgeteld komt de titel Excelsior '31 toe. Het elftal bestaat ruw verdeeld uit vijftig procent spelers van buitenaf en de andere helft is afkomstig uit de eigen gekweekte voorraad. Excelsior '31 is onlangs genomineerd voor de prijs voor 'beste jeugdopleiding in Nederland', die op 28 mei wordt uitgereikt. Een van de criteria daarbij is de doorstroming van de jeugd naar het eerste elftal. Met een fifty-fifty verhouding tussen eigen en vreemd in de hoofdmacht lukt dat dus aardig. Excelsior '31 speelt voetbal op een verfrissende wijze. Eenmaal raken combinaties zijn regelmatig te bewonderen, als de vorm van de dag aanwezig is. Zes keer moesten de drie punten aan de tegenstander worden gelaten. Het kan ook niet altijd zonneschijn zijn, maar Golstein c.s. raakten nooit in een neerwaartse spiraal. Na een nederlaag volgde altijd weer een overwinning, waardoor Excelsior '31 een constante prestatiecurve onderhield. Daarmee kwam het kampioenschap bijna vanzelfsprekend in Rijssen terecht.
Na de sleutelwedstrijd tegen Be Quick '28 (1-2 winst) riep voorzitter Lamber Voortman dat 'de banden onder de platte wagen nu wel konden worden opgepompt'. Twee weken later reed het voertuig door het Twentse dorp. De 'debutant' had een unieke prestatie geleverd. Althans, bijna uniek. Kozakken Boys eiste als nieuwkomer in 1992 de titel op en in 1974 promoveerde Spijkenisse naar de eerste klasse (destijds het hoogste niveau) om een jaar later alles te winnen wat er te winnen viel: kampioen van de afdeling, kampioen zaterdagvoetbal en algeheel landskampioen. Ook Excelsior '31 streed ooit een keer mee om de landstitel in het zaterdagvoetbal, maar over dat verhaal ligt een dikke laag stof. In 1965 moesten Zwart-Wit '28 en IJsselmeervogels hun meerdere erkennen in Excelsior '31 dat als eerste vereniging uit het oosten uitgroeide tot de beste zaterdagclub van het land.
Tekst: Aad van der Graaf
Saturday 23 April 2005 /
Algemeen
Excelsior'31 A1 schenkt trainer Roeland Ten Berge titel bij afscheid
.svg)
.svg)
.svg)
