Cor Kiezebrink
Cor Kiezebrink (49), beroepsmilitair en trainer van de Excelsior’31 reserves
‘Als je trainer van het 2e bent weet je dat het 1e áltijd prioriteit heeft..’
RIJSSEN/DEVENTER - Dat het momenteel even wat minder gaat bij de Eagles doet ook Cor Kiezebrink (49), trainer van de reserves van Excelsior’31 én oud-speler van Go Ahead pijn aan het hart. Desondanks is hij – net als iedereen in het Deventerse - er van overtuigd dat ‘zijn’ kluppie er wel weer boven op komt. Als jong onderdeurtje werd Kiezebrink bijna 45 jaar geleden door de scouts van Go Ahead weggeplukt bij de amateurs van Sallandia (Deventer). ‘Op goed moment waren er maar twee mogelijkheden: of je dwong na verloop van tijd een (prof)contract af óf je werd gestald bij de amateurtak van de club’, aldus de 49-jarige Deventernaar. In tegenstelling tot leeftijdgenoten als Jan van Dijk (de huidige trainer van Helmond Sport, red.) en Henk Veldmate kreeg Cor Kiezebrink géén profcontract en belandde daarom bij de amateurs van Go Ahead Eagles. ‘Die speelden destijds beduidend hoger dan ze vandaag de dag doen, maar toch. Het was een behoorlijke domper dat ik het niet redde…’, aldus de beroepsmilitair, die bij AOCS/NM de rol vervult van hoofd afdeling transport en logistiek. (AOCS/NM staat voor Air Operation Control Station/Nieuw Millingen, red.).
Als voetballer volgde Kiezebrink de omgekeerde weg van de doorsnee voetballer-op-leeftijd. ‘Meestal is het zo dat aanvallers, wanneer ze een jaartje ouder worden, zich langzamerhand laten afzakken en hun voetballoopbaan frequent eindigen als (vrije) verdediger. Bij mij was het precies andersom. In de jeugd was ik het meeste van de tijd rechtsback, in de loop der jaren belandde ik zelfs in de spits..’, vertelt hij grijnzend. Na z’n actieve carrière was de interesse in ‘het spelletje’ bij Cor Kiezebrink even wat minder. Die bloeide eerst weer op toen zoon Sebastiaan ‘op voetbal’ wilde en pa nauwelijks een wedstrijd van zoonlief aan zich voorbij wilde laten gaan. Vol trots vertelt hij: ‘Ik weet nog goed dat Sebastiaan – als amper 16-jarig jochie - bij een landelijke keepersclinic van Frans Hoek uitgeroepen werd tot ‘beste (jeugd)keeper van Nederland’. Je kunt wel nagaan dat ik daar behoorlijk trots op was. Welke vader zou dat niét zijn als zijn zoon zoiets presteerde?’ Vader Cor volgde zoon Sebastiaan bij z’n omzwervingen via de Go Ahead Eagles jeugd, Schalkhaar en (uiteindelijk) de s.v. Diepenveen. Het had slechts een haartje gescheeld of Sebastiaan was z’n pa nog gevolgd naar Excelsior’31, maar dit terzijde. Veel woorden wil Cor Kiezebrink er dan ook niet aan vuil maken. Hij beperkt zich tot een semi-onverschillig ‘De overschrijvingstermijn was verstreken, zo simpel is het in feite..’ Met het actief voetballen van z’n zoon werd het voor Cor Kiezebrink tijd z’n trainersdiploma’s te halen, in eerste instantie op verzoek van Rinus Hondeling en Jan Bulteel, van Go Ahead Eagles. Omdat Cor Briezebrink al regelmatig de pupillen van de club trainde was dit bepaald geen sinecure.
Onderhand 10 jaar actief als trainer/coach kreeg Kiezebrink, op dat moment trainer van het eerste team van de s.v. Diepenveen (waar zoon Sebastiaan onder de lat stond), een aanbieding van Excelsior’31. Hij bedacht zich geen drie keer en ging de uitdaging aan. ‘Natuurlijk is het totaal anders trainer van de reserves te zijn dan het eerste onder je hoede te hebben. Als er bij het eerste schorsingen, blessures of andere zaken spelen wordt er geput uit het tweede team. Zo simpel is het gewoon. Daar kun je nu wel een halszaak van maken, maar dan moet je er niet aan beginnen. Als alles ‘aan boord’ is hebben we een prima groep. Maar ja, soms moet je wel eens je beste speler af staan. Dat zij zo, nogmaals je weet waar je aan begint. Als je daar niet mee om kunt gaan, moet je er niet aan beginnen. Mijn opdracht is een zekere rol van betekenis te spelen met deze jonge groep. Handhaving in de reserve 2 klasse van de KNVB staat dan ook voorop.
Handhaving in de Hoofdklasse staat dan ook voorop. Als we de tijd krijgen om de jeugd te laten rijpen en zo nu en dan te laten ruiken aan het eerste, doen we het uitstekend. Ik vind het schitterend dat Arjan Schooten het momenteel zo prima doet, bij het eerste. En dat op een voor hem min of meer onbekende positie van linksback. Als ik dan zie dat hij – als stijf rechtsbenige – zo nu en dan zelfs een bal met links passt, vind ik dat bijzonder knap! Die gast ontwikkelt zich bijzonder snel en dat is natuurlijk schitterend om te constateren…’ (StM).
Thursday 1 April 2004 /
Algemeen
Gerelateerd nieuws
Erwin Looms Naar Rijssen
.svg)
.svg)
.svg)
