Excelsior'31 1981-1982 - RTV Oost prominententeam

Maandag 29 mei speelt het oude kampioenselftal van Excelsior’31 van de jaargang 1981-1982 een wedstrijd in het kader van het 75-jarig jubileum van de vereniging. Tegenstander zal zijn een team van RTV Oost bestaande uit Bert van Losser, Willy Oosterhuis, Willem Neeskens aangevuld met enige oud betaald voetbalspelers zoals Bert Konterman, Jack de Gier, Patrick Pothuizen en wellicht Jan van Staa.

De wedstrijd staat onder leiding van de bekende arbiter Erik Braamhaar .

Voorafgaande aan de wedstrijd zullen de nieuwe dug-outs die op het hoofdveld van Excelsior staan, officieel aangeboden worden aan de vereniging.

Voor deze gelegenheid zijn alle bestuursleden en alle bij het elftal betrokkenen uitgenodigd om, indien mogelijk, dezelfde functie als destijds uit te oefenen. Zo zal de opstelling, net als toen, gemaakt worden door trainer Jan Wanders die bijzonder verheugd was met dit verzoek. De heer Wanders kwam voor het eerst in aanraking met Excelsior toen hij in 1969 en 1970 jeugdtrainer was bij Excelsior .Met de trein kwam hij van zijn woonplaats Borne naar Rijssen, waar hij met het fietsje van het station naar de Koerbelt reed. Hij was aanbevolen door de hoofdtrainer, de heer Muizebelt . Wanders trainde toen de A1/A2 op maandag (met spelers als Jan Loohuis, Geert Gerritsen, Ab Nieuwenhuis, Jan Bolink en Jos van de Berg. Tevens trainde hij de D-jeugd.

Op donderdagavond trainde hij de A1 en B1. In deze B1 groep speelden destijds o.a. Henk Brandriet, Aad Polhoud. Veel goede herinneringen heeft Jan Wanders aan de samenwerking met de technische leiding als G.S. van de Maat en Gerrit-Jan Pongers: "We konden aan het eind van het seizoen kampioen worden" vertelde de heer Wanders, "maar door blessures hadden we bij A1 niet genoeg spelers. Omdat B1 ook op een hoog niveau speelde, wilde G.S. van de Maat geen spelers overhevelen van B1 naar A1. De wedstrijd werd verloren met 4-0 en A1 werd geen kampioen. Zo consequent was men toen al bij Excelsior" gaf hij lachend aan.

In 1979 was Excelsior op zoek naar een hoofdtrainer voor de vertrokken Mans de Witte.

Op voorspraak van een aantal spelers als Mans Drijer en Geert Gerritsem werden Albert van de Meer en Seino Baan naar Borne gestuurd om een kennismakingsgesprek te voeren met Jan Wanders, die men dus nog kende uit zijn periode als jeugdtrainer. Wanders vertelt: " Volgens mij waren we er binnen 5 minuten al uit. Ik moest toen naar Rijssen naar het bestuur en het contractje kon getekend worden". Mevrouw Wanders kwam voor het eerst in Rijssen tijdens een wedstrijd tegen rivaal Sportclub Rijssen. Zij vertelt : "Nadat ik wel een half uur gezellig met wat andere dames had staan keuvelen, vroeg ik welke kleur eigenlijk Excelsior was" . De dames zeiden : "Dat bint die rooin". "Het klonk al niet al te vriendelijk,maar daar lette ik verder niet op " vertelde ze. Echter toen "die rooin" scoorden, begon mevrouw Wanders te juichen. Na vele heeel boze blikken is ze toen maar stillekens ergens anders gaan staan…….

Het contract van de heer Wanders was maar voor 1 seizoen en zou aan het eind ervan geëvalueerd worden. "De afkoopsom zou toch veel te hoog zijn geworden, bij problemen met een langer contract ", vertelde de heer Wanders lachend. Zijn salaris moest hij altijd bij penning-meester Gerrit ter Maat aan de Opbroekweg ophalen. "Goat meer effen met noar boaven " , zei Gerrit altijd en netjes werd aan de trainer zijn maandelijkse loon overhandigd.

De start van het eerste seizoen was zeer succesvol . Na 12 wedstrijden stond het eerste fier op kop. Door een beenbreuk van onze vaste keeper Bert Sanderman ging echter dat jaar het kampioenschap aan onze neus voorbij.

Het tweede jaar (seizoen 1980-1981) moesten we na 2 overwinningen op rij naar de buurman Sportclub Rijssen. Dit werd een teleurstellende 1-0 nederlaag. Jan Witten, die eerder keeper was bij Excelsior, keepte een fantastische wedstrijd. Vanaf dat moment werden echter alle wedstrijden gewonnen en werd Excelsior, na 16 jaar (het legendarische jaar 1965) weer eens kampioen. Op de laatste zaterdag moesten de Excelsioren tot kwart voor zes wachten tot de wedstrijd AZSV tegen de CJV-ers was afgelopen. Gradus Langkamp huilde tranen met tuiten toen het kampioenschap definitief was en de kantine veranderde in één grote feesttent.

Bij menig Excelsioor ligt dit feest nog zeer goed in het geheugen. De gele kratjes waren niet aan te slepen en de band "Las Palmas" maakte er een gezellige boel van. Honderden keren werd uit volle borst het "Wij zijn Excelsioren, laat iedereen het horen" gezongen.

Jan Wanders vertelt trots: "We hadden een hele goeie mix van technische voetballers en harde werkers bij elkaar. Tevens waren de as-posities gevuld met routine waar de jeugdige talenten omheen waren opgesteld. Dit was in feite de kracht van dit elftal. Ook opvallend was het geringe aantal blessures. In één seizoen heb ik maar ongeveer 14 spelers moeten gebruiken en waren er ook geen "echt lastige" spelers in de groep!!!". Ook Seino Baan was als oud-scheidsrechter van belang doordat hij de arbiters en de verenigingen zeer goed kende.

Mevrouw Wanders vertelt: "Bij ons thuis was alles versiert en stonden de buren ons heel lang op te wachten. Echter duurde het wachten veel te lang, want de trainer ging met zijn vrouw na het feest bij Excelsior nog maar even doorfeesten bij Platenkamp in Borne. Hier werd het kampioenschap van de veteranen van BVV.Borne gevierd, die ook kampioen waren geworden. Bij deze veteranen trapte de heer Wanders zelf nog een balletje. Toen ze dus tegen 3 uur ’s nachts thuis kwamen lag de buurt reeds op één oor……….

Het seizoen 1981-1982 begon weer fantastisch. SVVN uit Nijverdal zou wel even kampioen worden omdat zij dachten over de sterkste selectie te beschikken. Na 4 wedstrijden had SVVN 3 overwinningen en 1 gelijkspel en 14 doelpunten gemaakt en Excelsior 2 overwinningen en 1 gelijkspel en 1 keer vrij en 8 doelpunten voor. De vijfde wedstrijd was op 24 oktober 1981 SVVN tegen Excelsior.

In de tweede helft maakte Excelsior een achterstand van 3-1 nog goed naar 3-3. Het hele seizoen werd geen wedstrijd meer verloren. Ook legendarisch was de wedstrijd "op" Urk. Hier werd op 14 november 1981 met 6-3 gewonnen door de Excelsiorploeg. Doordat op zaterdag 1 mei 1982 de thuiswedstrijd tegen Juliana werd afgelast, moest deze ’s woensdagsavonds 5 mei weer worden ingehaald. Voor wel 2500 toeschouwers werd na een zinderende partij, waarin door Gerrit Borghuis het verlossende 1-0 gescoord werd, het tweede opeenvolgende kampioenschap binnengehaald. In 2 jaar van de vierde naar de tweede klasse !!!!! En weer werd een feestje gebouwd waar de vonken van af vlogen. Er zijn maar weinig Excelsioren die de donderdagmorgen nadien bij hun werkgever of op school 100% fit zijn geweest ……. Op 15 mei werd als klap op de vuurpijl het tweede elftal, na een beslissingswedstrijd tegen SVZW , ook kampioen.

Jan Wanders : "Grote waardering heb ik nog steeds voor de supporters en de supportersvere-niging die in thuis- en uitwedstrijden het eerste elftal ondersteunden. Mede dankzij deze steun werd dit resultaat geboekt".

Met dit laatste team wordt aanstaande maandag de genoemde wedstrijd gespeeld Uiteraard zijn de meeste van de spelers van toen niet meer actief , maar voor deze ene gelegenheid worden de wondersloffen van toen weer uit het vet gehaald. Iedereen is voor deze happening uitgenodigd, de entree is natuurlijk vrij.