‘Als verzorger mag je soms wat verder van de dug-out weglopen dan als trainer’, weet Kiezebrink als geen ander. De glimlach is geheimzinnig. ‘Maar ik bemoei me in het veld dan heus alleen met de verzorging van de geblesseerde speler...’, lijkt hij oprecht. De oplettende toeschouwer weet wel beter. Cor Kiezebrink werd drie seizoenen geleden met een bejubelde promotie naar de derde klasse bij Diepenveen uitgezwaaid als hoofdtrainer; aanbeden door alles en iedereen die geel/zwart in de kast had hangen. Daarna werd het op sportpark De Zunnebargh onrustig. In korte tijd passeerden de trainers John van Dijk, Harrie Jansen, Arend Verschuur en - de huidige trainer - Carlo Dengerink in hoog tempo de poorten van het plaatselijke sportpark. Het eens zo hechte elftal stortte even vlot als een kaartenhuis inéén. Enige tijd geleden werd Kiezebrink, als trainer op zaterdag actief bij het tweede team van Excelsior’31, als verzorger bij Diepenveen betrokken. ‘Ik heb hier dit jaar de verzorging helemaal opnieuw op poten gezet en ben als zodanig op zondag ook verzorger van de selectie. Maar dat is ook het enige waarmee ik me bemoei. Ik ga oefenmeester Dengerink echt niet zeggen: die en die moet je wisselen. Of: je moet eens anders voetballen. Híj is de trainer; hij moet het doen. Daar zijn duidelijke afspraken over. Maar goed, ik ben wel óók trainer. Dus dan roep je wel eens wat. Maar alles in goed overleg met Carlo. Hij weet altijd wát ik ga zeggen.’ Oefenmeester Dengerink voelt
zich schijnbaar niet geroepen bij zijn ervaren ‘verzorger’ ten rade te gaan nu hij er - evenals vorig seizoen - maar niet in slaagt zijn spelers op het rechte pad te krijgen. ‘Ach, natuurlijk hebben we het wel samen over voetbal. Maar ík ben de trainer’, laat Carlo Dengerink niets aan twijfel over. ‘Ik vertrouw er op dat we gaan voor die derde plaats van onderen die recht geeft op promotie-/degradatieduels. Als ik dat geloof niet meer had, kan ik net zo goed meteen stoppen.’ Een ras-optimist, want wie de ploeg van Dengerink gisteren zo lachwekkend zag klungelen tegen de hooggeklasseerde Apeldoorners van de Deventer trainer Marcel Geestman, weet wel zeker dat het met Diepenveen is gedaan. De bewoners van De Zunnenbargh doen onder het bewind van Dengerink tot nu he-le-maal niets goed en vliegen volgende week óf die week daarna op de kop uit de derde klasse: het voetbalklasje van Carlo schiet ballen in het eigen doel, kan nog geen passjes geven over een paar meter, praat niet met elkaar en vecht in de middencirkel met elkáár kopduels uit, terwijl er geen tegenstander in de buurt is.
Cor Kiezebrink laat volgend seizoen de waterzak en de spons aan een ander en beklimt zelf weer de trainerszetel. Tot opluchting van de dorpelingen. Maar Kiezebrink moet zo goed als zeker dus terug naar af en weer opbouwen vanuit de vierde klasse. ‘Ik heb alleen in dat laatste succesvolle jaar met Cor gewerkt’, weet aanvoerder Herman Boschloo nog. ‘Maar Cor is duidelijk een heel ander type dan de trainers die we na zijn vertrek hebben gehad. Maar ik ga er hoe dan ook voor. Het is nog te vroeg om je neer te leggen bij degradatie. Maar dat het hoe dan ook moeilijk wordt om ons te handhaven, dat is wel duidelijk...’