Excelsior'31 4, 9 en 11 spelen zaterdag een cruciaal duel in het KNVB bekertoernooi. Excelsior'31 4 ontmoet ASV'57 3 en Excelsior'31 11 neemt het op tegen Excelsior'31 9. Beide (ongetwijfeld) spectaculaire duels worden gespeeld om 14.30 uur op het sportpark van ASV'57 in Aadorp.
Prijsuitreiking door KNVB-voorzitter Kesler volgt direct na afloop van beide duels.
Zaterdag 12 mei 2007:
Een serieuze oefenpot voor het bekerduel met het 9e
Nou ja serieus, hoe serieus moet je en oefenpot tegen het 4e eigenlijk nemen? Zijn het wel serieuze mensen waar we tegen moeten voetballen? Hebben ze geen kapsones? Bieden ze wel genoeg tegenstand? Hebben ze wel een onderbroek aan? Zijn het geen mietjes?
Allemaal prangende vragen waar je zo op het eerste oog niet bij stilstaat, maar waar de lijder natuurlijk uitgebreid een onderzoek van Maurice de Hond naar had gedaan. Saillant detail is dat we allebei op 19 mei de finale van de uitermate cruciale KNVB beker moeten spelen, in het pittoreske Adorp. Met een fitte, en bijna complete selectie traden we tegen het 4e aan. Judas Dr. Rock waren de zonden van de week ervoor vergeven, toen tegen de gierkettels, en mocht ondanks alles in de basis starten.
Brekking Henne stond ook in de basis, ten koste van broodje bal, en met de pitbull op de bank, die vorige week nog aanvoerder en verbindingsman was, werd de strijd aangevangen. We begonnen voortvarend met een aantal mooie rushes van Zwalbert die als een hazewindhond langs de verdediging dartelde. In de 10e minuut was het al raak, toen de hele verdediging compleet aan flarden werd gereten (en daar lopen toch niet de minste mensen bij het 4e) door Mark, die Knetterörntje op de wenken bediende.
In het vervolg van de eerste helft waren wij het gevaarlijkst, waarbij het 4e het veld over(ge)wicht had. Zwalbert kwam bij de beste kans in de eerste helft oog in oog met Robje Baan te staan, en schrok zo verschrikkelijk van die aanblik dat hij ter plekke versteende. Geen 2-0 dus. Rust, thee, sterke verhalen, en zeer zware shag. Voordat ze allemaal weer aan hun lot overgelaten werden, werden allen alle fopneuzen even de goede kant op gezet, gaf de jofele en uitermate sympathieke super mega lijder de luxe ze allen een subtiele handruk, en perste hij zijn laatste reuzel uit de bilspleet, zodat ze allen blij en opgelucht weer fijn in de frisse openlucht mochten spelen.
Zoals bij het Nederlands elftal waar bij vriendschappelijke wedstrijden ook veel gewisseld wordt, was het de lijder die ook meende die verachtelijke eigenschap te moeten overnemen. Met eerst 4 en later 5 wissels werd de 2e helft aangevangen, wat het spel niet echt ten goede kwam. We werden niet meer echt gevaarlijk, behalve dan voor ons eigen doel. De 1-1 hing in de lucht als een natte scheet van de lijder. Hoewel het 4e niet echt veel kansen kreeg, was het Dr. Rock nog niet helemaal genezen van zijn neurotische drang naar omkoping, die de bal heel opzichtig in eigen doel lepelde.
Praatsessies, groepstherapie…enz ten spijt, zijn verslaving naar omkoping wordt ons elftal nog een keer fataal. Het is dus te hopen dat hij tegen het 9e zijn afwijking onder controle heeft, anders kan ons seizoen wel eens als een nachtkaars uitgaan.
De 2-1 voor het 4e was overigens een juiste weerspiegeling van het krachtsverschil van die middag, en dat is helemaal niet slecht van Hup Excelsior’31 Elf, op naar de cup final.
Friday 18 May 2007 /
Algemeen
E7 na kampioen nu ook bekerwinnaar!
.svg)
.svg)
.svg)
