Terechte kampioen..!

Excelsior'31 is door een 1 - 0 overwinning in Wierden tegen HHC kampioen geworden van de 1e klasse D ..... WIERDEN – Een fraaier afscheid had Excelsior’31 trainer/coach Hennie In’t Hof zich niet kunnen wensen. In z’n laatste seizoen bij de club promoveren naar de hoofdklasse, bestaat er iets mooiers? In’t Hof laat in Rijssen een spelersgroep met potentie achter, een collectief dat zeker een rol van betekenis kan spelen in de topklasse van het amateurvoetbal. Een positie in de middenmoot is – volgens voorzitter Lamber Voortman - volgend seizoen dan ook de ultieme wens, in Rijssen. Hoe het ook zij.. Hennie In’t Hof: ‘Hier hebben we het allemaal voor gedaan. Onvergetelijk! Ik ben blij dat ik voor deze schitterende club heb mogen werken..’ Alle lof mag dan ook gaan naar de oefenmeester uit Schalkhaar, die in de twee seizoenen dat hij in Rijssen werkzaam was, een fundament heeft neergezet dat zich het komend seizoen mag meten met de crème de la crème van het amateurvoetbal, zoals ACV, Urk, WHC, Be Quick’28 en Genemuiden. In Rijssen wordt er nu reeds met genoegen naar uitgekeken.. Voorzitter Lamber Voortman heeft dan ook alle lof voor zijn scheidende trainer/coach: ‘Hij heeft bij de eerste informele gesprekken een aantal ‘opdrachten’ mee gekregen van dit bestuur en daar heeft hij met glans aan voldaan. Eén van die wensen was te bouwen aan een elftal met een Rijssens gezicht, met een x-aantal versterkingen van buitenaf. Bovendien hebben we van hem verlang dat hij het grote arsenaal talent dat bij Excelsior’31 aan de deur klopt aan het grote werk moest laten ruiken.. In die missie is hij cum laude geslaagd! Ik weet niet of het je vandaag is opgevallen maar het laatste kwartier stonden – met routinier Wim Gerritsen meegeteld – maar liefst 9 Rijssense spelers in het veld. En we hebben de enorme pressie van HHC weten te pareren… Daar zijn we geweldig trots op!’ De voorzitter heeft volledig recht van spreken. De rek is nog lang niet uit z’n vereniging. Sterker nog, als binnen afzienbare termijn de club de beloofde drie velden er eindelijk bij krijgt, zou Excelsior’31 zo maar door kunnen groeien naar de 1300 leden. Toekomstmuziek mogelijk, maar toch. In Excelsior’31 zit bepaald muziek, niet voor niets heeft de commissie pr- en sponsorzaken onlangs wéér vier nieuwe Top Supportleden mogen verwelkomen. Een beter bewijs dat ook de Rijssens middenstand constateert en honoreert dat deze unieke club ‘on the move’ is. De wedstrijd Nadat Excelsior’31 zaterdag op een 1-1 remise was blijven steken tegen SVZW – en HHC de lastige uitwedstrijd tegen OWIOS in winst wist om te zetten – was er een beslissingswedstrijd nodig om uit te maken wie er nu rechtstreeks zou mogen promoveren naar de hoofdklasse. Beide ploegen hadden een periodetitel op zak, bij een nederlaag zou dus nog niet álles verloren zijn. De vraag was hoe Excelsior’31 de doffe dreunen die Go Ahead Kampen en SVZW uitdeelden aan de Rijssenaren, verwerkt zou hebben. De teneur was: ‘De nacompetitie zien we niet zitten. Daarvoor hebben we de laatste weken té veel gegeven. Het moet nú maar gebeuren…’ Excelsior’31 zou bovendien aan een gelijk spel (na 90 minuten plús 2x 15 minuten verlenging) voldoende hebben, op basis van een beter doelsaldo. Als locatie werd sportpark ’t Lage Veld’ in Wierden door de KNVB aangewezen als ‘place to be’. Iedere willekeurige Gouden Gids Divisionist zou stinkend jaloers zijn op de schitterende ambiance bij deze kraker. Maar liefst 4000 toeschouwers pakten zich als haringen in een ton bijeen, rond het veld. Wie zou er de sterkste zenuwen beschikken, vroeg men zich dan ook massaal af. Excelsior’31 was van meet af aan prima bij de les – vooral de optie Peter Scheppink als gelegenheidsspits werkte voortreffelijk – in vergelijking met recentere duels deelde men gelijk in de 3e minuut van de eerste helft al een stevige speldenprik uit, toen de eerder genoemde Scheppink een vlammend schot op de lat uiteen zag spatten. Het HHC kamp hield korte tijd de adem in… Het zou toch nietwaar zijn..? Peter Scheppink was woensdagavond – vooral voor rust - een voortdurend plaag voor de HHC defensie.Ook bij de openingstreffer van Maarten Dangremond stond de geboren Njjverdaller aan de basis. Fel jagen van Scheppink leidde tot balverlies van de normaliter zo betrouwbare HHC goalie Marc Doornbosch, deze schoof de bal plompverloren in de voeten van ‘Tuutinho’. Dit buitenkansje betekende gelijk de 1-0 voor Excelsior’31, op dat moment dik verdiend. Al moet gezegd dat HHC voortdurend levensgevaarlijk bleef met de snelle Lucien Spijkers in de hoofdrol. Net als bij het eerdere duel in Hardenberg verdiende de jeugdige Excelsior’31 verdediger Arjan Schooten de complimenten van z’n medespelers, het was immers Schooten’s verdienste dat Spijkers halverwege de tweede helft naar de kant werd gehaald, door z’n trainer Michel Jansen. Vooral na rust ging HHC tamelijk opportunistisch te werk en stond Excelsior’31 regelmatig met de rug tegen de muur. Toen tot overmaat van ramp ook nog eens Sjors Brugge en Nick Hoekstra geblesseerd uit vielen was het alle hens aan dek bij Excelsior’31. Met de ervaren Wim Gerritsen als invaller voor Hoekstra en Björn Calkhoven voor Manu Isa – die er volledig door heen zat – kreeg Excelsior’31 zelfs nog een aantal 100% kansen om de score wat ruimer uit te laten vallen. Het mocht niet zo zijn. In een eerder stadium stuitte Peter Scheppink al op de HHC goalie, vervolgens kreeg invaller Hans ‘Puckie’ Baan tot twee keer toe de kans Doornbosch te verschalken. ‘Puckie’ moest echter z’n meerdere erkennen in de voormalige BVO Emmen goalie. Toen de prima leidende scheidsrechter Jansen na 94 minuten zweet en tranen voor de laatste keer op z’n fluit blies ontwikkelde zich een orkaan van gejuich, aan Rijssense zijde. Het sportieve HHC publiek applaudisseerde voor de ware kampioen. Hun restte de vraag hoe de eigen ploeg deze immense dreun zou verwerken, met het zicht op de naderende nacompetitie. De Rijssenaren waren – op hun beurt – zo galant de Hardenbergers alle succes te wensen bij ‘het toetje op het seizoen’. De laatste klus die de Rijssenaren nog mogen klaren is zich – bij het bekertoernooi bij Quick’20 - op Hemelvaartsdag bij de laatste vier te voetballen, en zich zo te plaatsen voor de Amstelcup. Dat zou een bekroning op een fantastisch seizoen zijn. ‘Genemuiden, Be Quick, Urk en ACV… Volgend seizoen spreekt Excelsior’31 een woordje mee!’ (StM). EXCELSIOR NA 4 JAAR TERUG IN DE HOOFDKLASSE. Wierden, (bron: Voetbal Noord) Door een 1-0 overwinning op HHC heeft Excelsior alsnog de bekroning gekregen op een seizoen waarin het constant bovenaan heeft gestaan. Toch heeft het er even op geleken dat de hoofdprijs niet in Rijssen maar in Hardenberg terecht zou komen. HHC maakte immers in de laatste 3 wedstrijden 5 punten goed en leek vooraf mentaal de sterkste. Maar Excelsior had geleerd van de laatste 2 finales en kon beter omgaan met de druk en de ambiance want laten we wel zijn bijna 5000 toeschouwers staan niet elke week bij deze clubs langs de lijn. Nadat Peter Scheppink in de beginfase al keihard de onderkant van de lat had geraakt was het in de 16e minuut Maarten Dangremond die na goed doorgaan van Scheppink de 1-0 liet aantekenen. Excelsior kon achterover leunen en gaf HHC eigenlijk geen enkele doelkans. Zelf kregen ze via snelle uitvallen nog behoorlijke mogelijkheden om de score verder uit te bouwen maar het bleef bij 1-0. Excelsior dus terug op het hoogste niveau en dan dringt de vergelijking zich al snel op met 4 jaar terug. Ook toen mochten we in Rijssen ruiken aan topamateurvoetbal, maar toen was zowel de ploeg als de technische staf er niet klaar voor. Vaak werd het veld verlaten met de complimenten van de tegenpartij en met het gevoel minstens gelijkwaardig te zijn geweest, maar meestal stond men met lege handen. Over een seizoen lang kan dit geen toeval zijn maar duidde het op gebrek aan kwaliteit. Het huidige Excelsior lijkt verder dan het elftal van toen. Er zijn meer “eigen jongens??? en de spelers van buitenaf vormen duidelijke meerwaarde en gezien de gemiddelde leeftijd is de rek er ook nog lang niet uit. Neem bijvoorbeeld Arjan Schooten, pas na de winterstop bij het 1e elftal gekomen maar hij speelt tegen HHC wel Lucien Spijkers, één van de betere spelers van de Hardenbergers uit de wedstrijd. Dat er na afloop dan (nep)supporters zijn, die de nadruk leggen op zijn wat mindere opbouwende kwaliteiten, nou deze mensen hebben het spelletje echt niet begrepen. Geef Arjan nog één seizoen de tijd en ook dat heeft hij onder de knie. Ook de nieuwe trainer Henri Golstein lijkt gepokt en gemazeld in het amateurvoetbal al blijft het natuurlijk jammer dat Hennie in ’t Hof er door privé-omstandigheden geen 3e seizoen bij aan kon knopen. Hetzelfde geldt voor Martijn Nijhuis, mede door zijn doelpunten kon Excelsior dit feestje vieren, maar sportief gezien is HSC ’21 natuurlijk nog een stapje hoger en we hopen dan ook dat Martijn snel zal herstellen van zijn blessure en dat hij een plaatsje zal weten te bemachtigen in de hoofdmacht bij de Haaksbergse hoofdklasser. Met het aantrekken van Erwin Looms heeft Excelsior in ieder geval een adequate vervanger in huis. Ook ex-Excelsioor Rob Krooshof komt na omzwervingen via Heracles, Rohda Raalte en Berkum de Rood-Witte kleuren weer verdedigen, net als de van de Zweef afkomstige doelman Vincente Fernandez Hesselink. Met nog één versterking aan de linkerkant erbij moet de selectie hoofklasse-waardig worden geacht en wacht er een nieuwe uitdaging voor zowel de spelers als voor de steeds groter wordende supportersgroep. Opstelling: Doel: Peter van der Kwaak Achter: Arno Luby, Hans Baan, Jarno Beltman, Arjan Schooten Midden: Sjors Brugge(Hans “Puckie??? Baan), Martijn Beldman, Manuel Isa(Björn Calchoven), Nick Hoekstra(Wim Gerritsen) Voor: Maarten Dangremond, Peter Scheppink Excelsior '31 dankzij titel 1D na drie jaar terug in hoofdklasse 5 mei (bron: Voetbal op zaterdag) Excelsior '31 is na drie jaar teruggekeerd in de hoofdklasse. De Rijssense club won woensdagavond op het veld van SVZW in Wierden de beslissingswedstrijd tegen HHC om het kampioenschap van de eerste klasse D met 1-0. Excelsior bleek voor ruim 4000 toeschouwers op sportpark 'Het Lage Veld' uiteindelijk over de langste adem te beschikken. Beide clubs deelden in de beginfase een stevige speldenprik uit, waarna Excelsior gaandeweg de wedstrijd in handen nam. Stond in de zevende minuut de paal nog een openingstreffer van de Rijssenaren in de weg, nog geen tien minuten later was het wel raak. Slecht uitverdedigen van de Hardenbergse sluitpost stelde Maarten Dangremond in staat om bekeken de 1-0 binnen te schuiven. Het betere veldspel leverde verder geen doelpunten meer op. HHC raakte nog wel kort voor de rust de lat. Doorgaans komt Excelsior voor het tweede bedrijf beter uit de kleedkamer, maar in deze titanenstrijd was het overwicht voor HHC. Het eerste schot voor de boeg was nog wel voor de Twentenaren, maar daarna liep Excelsior achter de tegenstander aan. Helemaal toen trainer Hennie in 't Hof vanwege blessures twee wissels moest toepassen. De roodwitten verloren de regie volledig. De Sallanders wisselden nog een aanvaller voor een verdediger, het overwicht was er, maar de echte kansen ontbraken. Excelsior daarentegen kreeg nog drie niet te missen mogelijkheden. Het gemis van de topscorer deed zich in die fase voelen. Op het tandvlees speelde Excelsior naar het einde. HHC kwam kort voor tijd niet verder dan een afstandsschot, dat over ging. De vijf minuten extra speeltijd leverde nog wat wanhoopspogingen op. Daarmee kwam de hoofdprijs in Rijssen, de domicilie van Excelsior. Daar had men de ambities om te promoveren het luidst uitgesproken. In Hardenberg vond men het seizoen met het behalen van een tweede plaats eigenlijk ook al geslaagd. Excelsior, de zaterdagkampioen van 1965 kwam na de invoering van de eerste klasse (1970) slechts één seizoen uit op het hoogste niveau. De club kende in dit seizoen een perfecte mix van eigen jeugd en de nodige (prof-)ervaring. Daardoor was Excelsior in staat om dit seizoen het mooiste spelletje op de mat te leggen en was het vooral in de eerste periode ongenaakbaar. Pas bij het binnenhalen van de eerste periodetitel werd op 'De Koerbelt' het eerste puntenverlies geleden. Maar naarmate het seizoen vorderde begon de geoliede machine van coach Hennie in 't Hof echter wat haperingen te vertonen. Toch hadden de roodwitten uit Rijssen bij winst in de voorlaatste wedstrijd in het hol van de leeuw de hoofdprijs voor zich kunnen opeisen, maar HHC hield op de eigen 'Boshoek' met een 1-1 gelijkspel de titelkansen intact. Ook in de wedstrijd daarna had Excelsior de beste papieren voor het kampioenschap, maar rivaal SVZW zette de koploper in eigen coulisse, met zo'n 2500 toeschouwers, op achterstand. Letterlijk met bloed, zweet en tranen bevocht Excelsior een gelijkspel. Bijna een uur lang was HHC virtueel kampioen, maar met de late Rijssense treffer werd een beslissingswedstrijd noodzakelijk HHC moet zich nu opmaken voor de nacompetitie. Het mag zaterdag weer in Wierden spelen, maar dan tegen SVZW. Verslag: Joop Tomassen verslag HHC site: Excelsior '31-HHC 1-0 (1-0) Scoreverloop: 15. Maarten Dangremond 1-0. Honderden Hardenbergse supporters omzoomden woensdag 5 mei sportpark Het Lageveld in Wierden om \"hun \"ploeg te steunen in het allesbeslissende duel om het kampioenschap in de eerste klasse D. Het was alles oranje dat de klok sloeg. De nationale feestdag werd ook werkelijk oranjedag voor de Hardenberg-Heemse-Combinatie. Psychologisch stond HHC al op punten voor. Immers, opponent Excelsior stond enkele weken geleden nog vijf punten voor, heeft veel gelegenheden gehad het karwei af te maken, doch faalde bij de final touchdown. HHC profiteerde door de spanning op te voeren met als klapstuk een beslissingsduel. Sportpark Het Lageveld kolkte en kookte met zo\'n 4.000 toeschouwers van de eerste tot de laatste minuut. HHC kende een zeer nerveus begin. Excelsior aanvoerder Scheppink voedde het nerveuze gedoe bij de Hardenbergers door in de 6e minuut buiten bereik van Marc Doornbos keihard op de lat te schieten. HHC schrok daar geweldig van. Een fout van Marc Doornbos bracht Maarten Dangremond in een scoringspositie. Hij faalde niet:1-0. Het duuurde lang voor HHC van die schok was bekomen. In de 38e minuut werd Rijssens verdediger Arno Luby zo in het nauw gebracht dat hij de bal tegen de lat kopte bij zijn eigen doelman. Het sein voor HHC druk te zetten. De vele supporters uit Hardenberg hoopten op de tweede helft. Een verkeerde terugspeelbal van Nibourg dreigde fataal af te lopen, doch Baan faalde alleen voor Doornbos. Bij vlagen was HHC gevaarlijk en kreeg kleine kansen. De equipe van Michel Jansen ging al vroeg alles/of niets spelen. Twee verdedigers werden opgeofferd. Luuk Welleweerd werd als stormram ingebracht.Excelsior moest terug, maar was net iets leper dan HHC. Het balletje voor HHC viel steeds net niet. HHC gaf alles. Iedereen werkte zich uit de naad. Het was niet genoeg. Aanvoerder Gerard Kocks na afloop . \"Natuurlijk zijn we teleurgesteld, als je zover bent gekomen, maar we hebben de slag verloren maar nog niet de oorlog\". HHC gaat zaterdag opnieuw naar Wierden voor de confrontatie met SVZW, de eerste wedstrijd van de nacompetitie.